Halo Reach | آخرین رویای پاییز

Halo Reach | آخرین رویای پاییز

| ۱۶:۲۹ دقیقه، ۸ شهریور ۱۳۸۹ | خبر

Spread the love

تا به حال قصه های زیادی در مورد جنگ شنیده ایم.قصه ی اشک پسر کوچکی که در غم از دست دادن پدرش جاری شده است.قصه ی مردم بی گناهی که که آواره شده اند و تمام آرزو های خود را نقش بر آب می بینند.حکایت فرماندهانی که در پناهگاه نشسته و مرگ و زندگی میلیون ها انسان را رقم می زنند .از این ماجرا ها فراوان بوده اند و کماکان نیز شاهد آن ها هستیم.اما بعضی مواقع استثنا ها حرف اول را میزنند.
یکی از این استثنا ها ریچ است.سیاره ای که در آن جنگ مفهوم تازه ای می یابد.در ریچ شهرت مطرح نیست.کسی برای قدرت نمی جنگد.حتی مامنی وجود ندارد!بشر برای بقا می جنگد.برای دفاع از اندک امید های باقی مانده.آگاه بودن ما از پایان سودی برای آن ها ندارد چون این قصه ی کسانی است که از پایان خبر ندارند.آن ها تنها راوی هستند.راوی تلخ ترین ماجرای دنیای هیلو…

Definitive Plot

کشف نا شناخته ها همواره از آرزو های بشر بوده است.کهکشان یکی از مرموز ترین مکان های دنیای ماست و اکتشاف در کهکشان به یکی از آرزو های دیرینه ی ما تبدیل شده است.شاید این عطش برای کشف ناشناخته های کهکشان است که سبب محبوبیت محصولات مرتبط با این موضوع می شود .موضوعی که جنگ ستارگان بر روی پرده ی نقره ای آن را به اوج خود برد و اکنون این هیلو است که در دنیای بازی های کامپیوتری آن را ادامه می دهد.
شاید در این مقاله مجالی برای صحبت در مورد پیشینه ی دنیای هیلو نباشد اما برای درک بهتر ماجراهای ریچ توضیح مختصری از داستان کلی سری ضروری به نظر می رسد.

پشت خط قرمز

زندگی هزاران ساله ی انسان در زمین به روز های سخت خود نزدیک شده است.افزایش جمعیت و همچنین کمبود منابع بشر را مجبور کرده برای تصاحب هر چیزی جنگی به راه بیندازد . این جنگ ها زمین را در مرز نابودی قرار داده و به همین خاطر است که سیاست مداران راه حل این مشکلات را سفر به فضا می بینند.آن ها عقیده دارند در کهکشان بی انتها, بی نهایت سیاره وجود دارد که هر کدام از آن ها می تواند سکونت گاهی برای نسل های آینده ی بشر باشد.با پیشرفت علم و تکنولوژی انسان موفق می شود به فضا سفر کرده و تعدادی از سیارات را تصرف نماید.اما این تنها یک روی ماجرا است.در سمت دیگر آسمان تمدنی وجود دارد که بشر را تحت نظر گرفته است.آن ها تمام فعالیت های انسان را نظاره می کنند و منتظر فرصتی هستند تا خشم خود را از پیش روی انسان در فضا نشان دهند.آن ها کاوننت نام دارند.موجوداتی بسیار باهوش که کهکشان را قلمرو و انسان را دشمن خویش می پندارند.بشر بدون توجه به اینکه خطری در کمین است مشغول تصرف سیاره های مختلف است.صد ها سیاره ی بزرگ و کوچک تصرف می شود و اینجاست که صبر کاوننت ها به پایان می رسد.

سرانجام در سوم فبریه ی سال ۲۵۲۵ وقتی که مردمان سیاره ی Harvest از خواب بیدار می شوند با هولناک ترین صحنه ی زندگیشان رو به رو می گردند.سفینه های عظیم الجثه ی کاوننت ها بر بالای بام خانه هایشان قرار دارند!با منتشر شدن نوری آبی رنگ میلیون ها نفر از ساکنین هاروست کشته می شوند.درواقع کاوننت ها با استفاده از اشعه ی پلاسمایی سطح این سیاره را گلس کرده و در پی این اتفاق تقریبا این سیاره خالی از سکنه می گردد.
UNSC (نیروی مقاومت انسان ها ) سفینه های خود را برای بررسی وضعیت به هاروست می فرستد اما کاوننت ها این سفینه ها را نیز از بین می برند.پس از این هجوم وحشیانه است که انسان تصور درستی از دشمن جدید خود پیدا می کند.

مدتی پس از تصرف هاروست توسط کاوننت ها UNSCبرای باز پس گیری این سیاره ارتشی عظیم را تدارک می بیند.این ناوگان عظیم فضایی سر انجام موفق می شود هاروست را پس از ۶ سال که در تصرف کاوننت ها بود دوباره به انسان باز گرداند.اما این پیروزی بزرگ سبب از بین رفتن شمار زیادی از سربازان و همچنین سفینه های UNSCمی شود.کاوننت ها نیز از تضعیف انسان استفاده کرده و یکی پس از دیگری سیاره هایی را که انسان به تصرف در آورده ,از چنگ UNSC در می آورند.اما هنوز سیاره های اصلی بشر از دسترس دشمن به دور هستند و کاوننت ها موفق نشده اند مختصات آن ها را بدست بیاورند.انسان ها نیز برای جلوگیری از لو رفتن سیارات دیگر خود اقدامات مهمی انجام می دهند که برای مثال می توان به نصب سیستم انهدام خودکار بر روی سفینه ه اشاره کرد تا اگر بر اثر اتفاق این سفینه ها به دست نیرو های کاوننت افتاد آن ها نتوانند از محل دیگر سیاره های انسان آگاه شوند.

فاجعه زمانی اتفاق می افتد که کاوننت ها با کارگذاشتن ردیاب در یکی از سفینه ها موفق می شوند محل دقیق و مختصات دومین سیاره ی استراتژیک انسان ها را پیدا کنند.حدس نام این سیاره سخت نیست.ریچ آماده ی تهاجمی تاریخی می شود!
سیاره ی آرزو ها

ریج (Reach) در منظومه ی Epsilon Eridani واقع شده است و چهارمین سیاره ی بزرگ این منظومه به شمار می رود .محققان سن این سیاره را یک میلیارد سال تخمین زده اند که نسبت به سایر سیاره ها جوان تر به نظر می رسد.ریج هیچ گاه محل ایده آلی برای زندگی انسان به شمار نمی رفته است.بیابان های فراوان با گرمای وحشتناک , کوهستان هایی با دره های عمیق که آمد و شد را مشکل می کنند و همچنین وضعیت نه چندان مناسب آب و هوایی باعث شده اند مهاجرانی که اغلب از شرق اروپا به این سیاره مهاجرت کرده بودند چندان از وضع زندگی خود راضی نباشند.اما با این وجود عوامل دیگری باعث شده بود این سیاره مهم ترین مقر UNSC پس از زمین به شمار بیاید.مهم ترین و عظیم ترین کارخانه های ساخت فضاپیماهای نظامی و غیر نظامی در این سیاره وجود داشتند.با توجه به گسترش قلمروی انسان در فضا وجود چنین کارخانه هایی یکی از مهم ترین نیاز های بشر به شمار می رفت.علاوه بر این کارخانه ها , مقر فرماندهی نیروی هوایی UNSC نیز در این سیاره قرار داشت.

در قرن ۲۱ بود که ریچ برای نخستین بار توسط انسان ها شناسایی و به یکی از اهداف آن ها برای گسترش مرز های فضایی خود تبدیل گردید.اما ۴ قرن طول کشید تا مهاجرت به این سیاره آغاز شود زیرا در قرن ۲۵ انسان ها متوجه شدند این سیاره سرشار از منابع تیتانیوم و سایر مواد معدنی مورد نیاز است.از آن پس شمار زیادی نیروی کار به ریچ مهاجرت کردند و باعث آغاز به کار کارخانه های ساخت فضا پیما شدند.

تعداد بسیار زیادی نیرو و سفینه های مختلف وظیفه داشتند از ریچ محافظت کنند به طوری که سقوط ریچ حتی به ذهن کسی هم خطور نمی کرد.

به نوعی می توان ریچ را دژ نظامی انسان در کهکشان به حساب آورد,زیرا علاوه بر ساخت ماشین آلات جنگی این سیاره محل تعلیم دادن سربازان ویژه و نخبه ی UNSC به شمار می آمد.نخستین گروه از این نخبگان سربازان Orbital Drop Shock Troopers بودند که ما به خوبی با آن ها آشنا هستیم زیرا شاهد فداکاری های آن ها در Halo 3 ODST و سری کمیک های Helljumper بوده ایم.این سربازان با قرار گرفتن در مخزن های مخصوصی به محل درگیری ها پرتاب می شدند و نقش مهمی را در جنگ های انسان با کاوننت ها ایفا می کردند.قدرت و همچنین مهارت این عده کمی از سربازان عادی بیشتر بود به همین دلیل اغلب به عنوان فرمانده ,گروه ۵-۶ نفره ی سربازان معمولی را هدایت می کردند. اما دلیل اصلی اهمین ریچ در داستان سری هیلو چیز دیگری است.

مهد رییس ۶ ساله

هنگامی که انسان ها هنوز دشمن اصلی خود را نشناخته و در حال جنگ با هم نوعان خود بودند عده ای در این فکر به سر می بردند تا با تربیت سربازانی قدرتمند تر و مجهز تر نسبت به سربازان معمولی انسان را برای خطر های احتمالی پیش رو آماده کنند.در راس این افراد دکتر هالزی قرار داشت.زن نسبتا جوانی که علی رقم سابقه ی کم از هوش و استعداد بالایی برخوردار بود.هالزی با بررسی شرایط مختلف طرحی را پیشنهاد داد که بر مبنای آن از سرتاسر سیاره های انسان کودکان مستعد که از لحاظ توانایی با سایر افراد تفاوت داشتند جمع آوری شده و آموزش داده شوند.این طرح که Spartan II نام داشت تا آن زمان مهم ترین پروژه ی نظامی انسان به شمار می رفت.هالزی طی سفر به سیاره های مختلف تعدادی از کودکان را جمع آوری کرد و برای آموزش و همچنین انجام آزمایش های مختلف به سیاره ای برد که به نظر او از سایر نقاط کهکشان برای این کار مناسب تر بود.ریچ محلی بود که در آن کودکان معصوم تبدیل به جنگجویانی مافوق بشری می شدند.

از تعداد زیادی کودک که به ریچ آورده شدند اکثر آن ها زیر فشار تمرینات و آزمایش های مخلف طاغت نیاوردند و یا به دلایل مختلف نتوانسته خواسته های دکتر هالزی را برآورده کنند.اما آن هایی که موفق شدند این مراحل سخت را پشت سر گذارند اسپارتان نامیده شدند.سربازانی که قابلیت های ویژه ای مثل بینایی بهتر , پرش های بلند تر و قدرت بیشتر داشتند.این سربازان با پوشیدن زره ای مخصوص به خود می توانستند سلامتی خود را بعد از آسیب دیدن دوباره به دست بیاورند.این تنها قسمتی از توانایی های اسپارتان ها بود.John-117 که تمام دنیا سری هیلو را با نام وی (مستر چیف) می شناسند نیز عضوی از این پروژه محسوب می شد و در ریچ بود که از یک کودک ۶ ساله به یک ابر سرباز و منجی نسل بشر تبدیل گردید.اما چیف طی این آموزش ها تنها نبود.افراد دیگری نیز در پروژه ی Spartan II و پروژه ی بعدی آن Spartan III آماده ی ورود به صحنه های نبرد شدند.

در واقع یکی از اهداف اصلی کاوننت ها در حمله به ریچ پایان دادن این پروزه ی تربیت سربازان مافوق بشری بود که می توانست ضربه ی بزرگی به انسان ها بزند.پس از دست دادن ریچ و تصرف آن به دست نیرو های کاوننت مساوی بود با متوقف شدن پروژه ی اسپارتان (هر چند برای زمان کوتاه) و از بین رفتن کارخانه های ساخت فضاپیما و به طور کلی تضعیف نیرو های UNSC .
ذکر این نکته که در ریچ دیگر شاهد حضور چیف به عنوان شخصیت اصلی نیستیم تکراری به نظر می رسد , اما سوال اینجاست , چه کسانی قرار است جای خالی اسپارتان محبوب سری هیلو را برای ما پر کنند؟

۵ + ۱

داستان در Halo Reach از دید اعضای Noble Team دنبال می شود.گروهی که از ۶ عضو تشکیل شده و هر یک از اعضای آن خود از جمله اسپارتان هایی هستند که در ریچ تحت تعلیم قرار گرفته اند.از بین این شش عضو ۵ نفر مربوط به پروژه ی Spartan III می شوند و یک نفر در پروژه ی Spartan II به ابر سرباز تبدیل شده است.Noble Team از ابتدا به عنوان یکی از بهترین گروه های UNSC خود را معرفی کرد و به همین دلیل این گروه در حساس ترین نبرد انسان ها تا آن زمان (نبرد ریچ) نقش مهمی را ایفا کرده است.درست قبل از ماجراهای ریچ , تام یکی از اعصای اصلی تیم در حادثه ای جان خود را از دست می دهد و همین امر سبب می شود برای مدتی این گروه به هیچ ماموریتی اعظام نگردد , اما با شروع نبرد ریچ UNSC تمام نیروهای خود را فرا می خواند.پس از این بود که این گروه به ریچ اعظام شدند و در کنار دیگر نیرو های UNSC به جنگ پرداختند.با ورود Noble Team به ریچ مشخص شد اوضاع وخیم تز از پیش بینی های آن ها بوده و کاوننت ها تقریبا نیمی از سیاره را به تصرف خود درآورده اند و سفینه های پرشمار آن ها در مدار ریچ ساکن شده اند.اما این موارد نتوانست سبب نا امیدی اعضای گروه شود و آن ها با تمام قدرت برای دفاع از ریچ آماده شدند.

بهتر است با شش عضو این گروه که شخصیت های اصلی Halo Reach هستند آشنا شویم :

Carter-A259

جنسیت : مرد
محل تولد : DURBAN, BIKO
تاریخ تولد : ۲۷/۰۸/۲۵۲۰
قد : ۲۰۸ سانتی متر
وزن : ۱۱۳ کیلو گرم

Carter فرمانده یNoble Team و عضو پروژه ی Spartan III است.همرزمانش وی را به عنوان فردی قابل اعتماد و دارای شخصیتی منحصر به فرد می شناسند و اعتقاد دارند او از کودکی رهبر به دنیا آمده است!Noble Team در طی سالیان متوالی دچار تغییرات زیادی شده است اما Carter یکی از افرادی است که از ابتدا به عنوان فرمانده ی این تیم شناخته می شده و قدیمی ترین عضو گروه محسوب می شود.در حالی که اکثر اسپارتان ها در سنین ۴ تا ۶ سالگی تحت تعلیم قرار می گرفتند Carter به دلایل نامعلومی در سن ۱۱ سالگی به پروژه ی Spartan III ملحق شد و تحت تمرینات و آزمایشات ویژه قرار گرفت.وی بالاترین درجه را در بین اسپارتان ها دارد.


Catherine-B320

جنسیت : زن
محل تولد : MONASTIR, NEW HARMONY
تاریخ تولد : ۳۰/۰۱/۲۵۳۰
قد : ۲۰۵ سانتی متر
وزن : نامعلوم

کاترین تنها اسپارتان زن گروه است و از نظر درجه دومین عضو Noble Team پس از فرمانده کارتر محسوب می شود.وی به عنوان دوست صمیمی کارتر شناخته شده و در نبرد های مختلفی همراه او بوده است.او به شدت نسبت به گروه و همچنین UNSC وفادار است اما این وفاداری برای وی هزینه ای نیز در پی داشته است.کاترین در یکی از جنگ های بازوی راست خود را از دست داده و در طول داستان ریچ از بازوی رباتیک مصنوعی استفاده خواهد کرد.در گروه وی را با نام مستعار Kat صدا می زنند.وی به عنوان متخصص عملیات های دیجیتالی شناخته می شود و گفته شده سیستمی نبوده که کاترین از پس هک کردن آن بر نیامده باشد.Kat خود را مسئول مرگ تام یکی از اعصای قدیمی NobleTeam می داند , در حالی که او در این حادثه هیچ نقشی نداشته است.


Jun-A266

جنسیت : مرد
محل تولد : TYUMEN, NEW HARMONY
تاریخ تولد : ۲۸/۰۲/۲۵۲۴
قد : ۲۱۰ سانتی متر
وزن : ۱۱۱ کیلو گرم

همانطور که از تصاویر بازی نیز مشخص است Jun به عنوان اسنایپر گروه شناخته می شود. سربازی ساکت و متفکر که در گدشته از اختلالات روحی و روانی رنج می برده اما در حال حاضر یکی از برگ های برنده ی Noble Team در نبرد ریچ است.به عنوان سومین عضو گروه شناخته می شود و یکی از افرادی است که از ابتدا عضو Noble Team نبوده و مدتی بعد از تاسیس این گرون به آن پیوسته است.Jun به عنوان یکی از شخصیت های قابل بازی در مد Firefight حضور دارد. شخصیت جالب و منصحر به فردش او را کمی از سایر اعضای گروه جدا کرده به طوری که کمتر در رابطه با موضوعی اظهار نظر می کند.

Emile-A239

جنسیت : مرد
محل تولد : LUXOR, ERIDANUS II
تاریخ تولد : ۱۱/۰۳/۲۵۲۳
قد : ۲۰۸ سانتی متر
وزن : ۱۰۶ کیلوگرم

Emile به عنوان چهارمین عضو Noble Team شناخته می شود.در نگاه اول کلاه او ما را به یاد شخصیت Ghost در MW2 میندازد اما این دو شخصیت تفاوت های بسیار زیادی با یکدیگر دارند.وی شخصیتی قابل احترام و دوست داشتنی نزد دیگران است. بسیار سرسخت است و امکان ندارد اتفاقی نا امیدش کند.Emile بیشتر از هر عضو دیگر گروه با غیر اسپارتان ها و سربازان معمولی تعامل دارد که همین ویژگی از او شخصیتی اجتماعی می سازد.نقشش در گروه به عنوان متخصص مواد منفجره و نارنجک بسیار حیاتی است. همچنین کار های مخفی کاری گروه نیز به عهده ی او است.

Jorge-052

جنسیت : مرد
محل تولد : PÁLHÁZA, REACH
تاریخ تولد : ۰۵/۰۳/۲۵۱۱
قد : ۲۲۳ سانتی متر
وزن : ۱۴۲ کیلو گرم

Jorge متفاوت ترین عضو گروه است.هر چند خواسته ی باقی اعضای گروه نیز دفاع از ریچ است اما این هدف برای جرج از شدت بیشتری برخورد دار است , زیرا تنها اسپارتانی است که در خود ریچ متولد شده است.تنها عضوی از گروه است که به پروژه ی Spartan II تعلق دارد و توسط خود دکتر هالزی انتخاب شده است.توضیح در مورد خصوصیات رفتاری او بسیار مشکل است.بعضی مواقع موضع گیری هایش با تمامی اعضای گروه تفاوت دارد و از همین حیث نزد سایر افراد محبوبیت زیادی ندارد.او نسبت به دیگر اعضای Noble Team در نبرد های بسیار بشیتری حضور داشته است و مهارتش در استفاده از سلاح های سنگین در بسیاری از مواقع به کمک گروه خواهد آمد.جرج به همراه Kurt-051 تنها Spartan II هایی هستند که در جریان پروژه ی Spartan III نیز حضور داشتند. تجربه ی Jorge بدون شک در نبرد ریچ به کمک سایرین خواهد آمد .

Spartan-B312

جنسیت : قابل انتخاب
محل تولد : نامشخص
تاریخ تولد : نامشخص
قد : نامشخص
وزن : نامشخص

در بین تمامی اعضای Noble Team تنها B312 به عنوان شخصیت قابل بازی شناخته می شود.هر بازیکن بنا بر انتخاب خود می تواند جنسیت و دیگر خصوصیات ظاهری اورا تعیین کند.نا مستعارش Lone Wolf است و پس از کشته شدن تام , قبل از نبرد ریچ به گروه پیوسته است. یکی از ویژگی های اصلی مستر چیف خوش شانسی او بود که گویا B312 این ویژگی را از رییس به ارث برده است و یکی از ۳ بازمانده ی نبرد TORPEDO به شمار می رود.نبردی که در آن کاوننت ها موفق شدند تمامی نیرو های UNSC را به جز B312 و دو نفر دیگر نابود کنند.با وجود سابقه ی کم همه او ره به عنوان اسپارتان ماهر و قابل اعتماد می شناسند.نکته ی جالب این است که B312 بر روی کاور بازی در کنار دیگر اعضای Noble Team جایی ندارد!

به جز هدف اعضای Noble Team که دفاع از ریچ است , جزییات دیگری از داستان بازی به بیرون درز نکرده اما با توجه به سابقه ی بانجی در روایت داستان های پر پیچ و خم باید شاهد داستانی فراتر از دفاع از ریچ باشیم.با توجه بیشتر بودن تعداد شخصیت های اصلی نسبت به بازی های گذشته ی این سری احتمالا شاهد تعاملات و یا حتی اختلافات بیشتری میان شخصیت های اصلی هستیم.همچنین بار ها اشاره شده که ریچ دارای پایان غم انگیزی است که البته با توجه به نابود شدن این سایره غیر از این هم انتظار نمی رود.
شاید ماجراهای Noble Team به اندازه ی ۳ گانه ی اصلی جذابیت نداشته باشد اما این قسمت های دیگر است که طرفداران را امیدوار کرده ریچ در جایگاه بالاتری نسبت به سه گانه قرار بگیرد.


Definitive Game Play

سال ۲۰۰۱ , بانجی با عرضه ی هیلو FPS های کنسولی را دگرگون کرد . این دگرگونی بیش از آن که به بخش های دیگر بازی مربوط باشد به گیم پلی روان و انقلابی بازی مرتبط بود.انتظار از هر شماره ی جدید هیلو نیز ارتقا دادن کیفیت FPS های کنسولی به خصوص در زمینه ی گیم پلی است که ریچ از همان ابتدای معرفی تا به امروز دراین زمینه بسیار موفق ظاهر شده است.به طور کلی گیم پلی ریچ ترکیبی است از روند بازی های پیشین و المان های جدید که به بازی اضافه شده اند. به دلیل وجود قسمت بتا ار بخش چند نفره که به مدت ۱۷ روز مهمان طرفداران بازی بود , اطلاعات زیادی از گیم پلی بازی مخصوصا در بخش چند نفره منتشر شده.

بخش تک نفره قسمتی است که بانجی همیشه روی آن تاکید داشته.همان طور که پیش تر اشاره شد مخاطب در این بخش در نقش Lone Wolfقرار دارد و همراه با اعضای دیگر Noble Team یکی از هزاران نفری است که برای دفاع از ریچ تلاش می کنند.نخستین تفاوت در بخش داستانی ریچ نسبت به عناوین قبلی سیاه تر شدن بازی است.در سه گانه ی هیلو همیشه چیف به عنوان ناجی شناخته می شد و اکثر ماموریت ها را نیز با موفقیت به اتمام می رساند.اما ماجرای ریچ متفاوت است زیرا از همان ابتدا می دانیم که در آخر این سیاره توسط نیرو های کاوننت تصرف شده و در نهایت نابود می شود.این حس نا امیدی می تواند تاثیر منحصر به فردی روی گیم پلی بازی گذارد و جو بخش تک نفره را به کلی از سه گانه جدا کند.

از همان نخستین تصاویری که از قسمت داستانی منتشر شد مشخص بود در طراحی لوکیشن ها تیم طراحی مراجل بانجی بیش از هر بازی دیگری از شماره ی اول این سری الهام گرفته است. به طور مثال باز هم شاهد به وقوع پیوستن مرحله ای زیر نور مهتاب هستیم که خود زیبایی های بازی را دو چندان می کند.درست مانند Combat Evolved در ریچ شاهد محیط های بسیار بزرگی هستیم که باعث شده گیم پلی بازی نیز تحت تاثیر این محیط های بزرگ قرار بگیرد.نکته ی جالب در مورد این لوکیشن ها این است که هر کس بر اساس شیوه ی مبارزه ی مورد علاقه ی خود می تواند مراحل را پشت سر بگذارد.برای مثال می توان با استفاده از سلاح های سنگین به قلب دشمن زد و یا از دور یکی یکی دشمنان را از پای در آورد. Lone Wolf تقریبا از پس هر کاری که چیف توانایی انجام ان را داشت بر می آید و اینبار مانند ODST حس ضعف شخصیت اصلی به مخاطب منتقل نمی شود.هر چند قدرت او کمی کمتر از چیف است و برای مثال قابلیت استفاده ی همزمان از دو سلاح را ندارد.نکته ی جالب در مورد Lone Wolf این است که در ابتدای بازی می توان جنیست و بعضی خصوصیات ظاهری اش را به دلخواه تغییر داد که مارا به یاد عناوین نقش آفرینی میندازد.

در هیلو ۳ به دلیل اتفاقاتی که در داستان رخ داد شاهد حضور سرسخت ترین دشمنان بازی یعنی Elite ها نبودیم اما این دشمنان در ریچ بازگشته اند تا چالش مبارزات را چندین برابر کنند.البته به غیر از الیت ها چندین نوع دشمن جدید نیز معرفی شده اند که برای مثال می توان به Skirmisher ها اشاره کرد که با وجود قدرت کمی که دارند اما بسیار سریع هستند.Grunt ها هم که در همه ی بازی های سری حضور داشتند در ریچ نیز در گروه هایی پر تعداد تر از عناوین قبلی قصد دارند مانع پیش روی Noble Team شوند.

سلاح های بازی هم دچار تغییراتی شده اند و تعدادی از سلاح های گذشته حذف و یا با اسلحه های جدید جایگزین شده اند.شاید مهم ترین و البته تاثیر گذار ترین سلاح جدید بازی DMR باشد.DMR مخفف عبارت Designated Marksman Rifle است که جایگزین سلاح BR در سه گانه ی هیلو شده است.DMR قابلیت زوم بالایی دارد و از قدرت قابل توجهی نیز برخوردار است که همه ی این عوامل می تواند آن را به یکی از سلاح های اصلی هر کس تبدیل کند.به غیر از اسلحه های گرم دیگر که در سه گانه وجود داشتند ,Energy Sword هم به ریچ منتقل شده تا مخاطبان از تجربه ی یکی از بهترین سلاح های سرد بازی های ویدئویی محروم نشوند.کاوننت ها نیز بیکار نشسته اند و در ریچ از تعدادی اسلحه ی جدید استفاده می کنند تا تعادل بین تجهیزات دو جناح برقرار شود. به تمام این ها بازگشت کلت فوق محبوب Combat Evolved را نیز اضافه کنید تا به تنوع بی نظیر ریچ در این بخش پی ببرید.

نکته ای که هیلو را از سایر شوتر ها متمایز می کند وسایل نقلیه ی آن است که در کمتر بازی دیگری می توان مانند این وسایل نقلیه را مشاهده کرد.از آنجا که ریچ در همه ی زمینه ها قصد دارد سری هیلو را به بالاترین سطح ممکن ارتقاع دهد در این مورد نیز شاهد کامل ترین لیست وسایل نقلیه در یک شوتر اول شخص هستیم.تمامی وسیال نقلیه ی بازی های گذشته در ریچ حضور دارند اما بانجی به آن ها اکتفا نکرده و یک هلکوپتر جدید به نام Falcon را در اختیار نیرو های UNSCقرار داده است.Falcon از سرعت و قدرت مانور بالایی برخوردار است و می تواند در نبرد های برابر برگ برنده ی نیرو های UNSC باشد.تمامی این وسایل نقلیه در بخش چند نفره ی بازی نیز قابل استفاده هستند که عمق مبارزات این قسمت را بیشتر می کنند.البته کنترل وسایل تقلیه تغییری نکرده و با همان کنترل لذت بخش این وسایل در بازی های قبلی سر و کار خواهیم داشت.

کنترل مبارزات دچار تغییرات بسیار زیادی شده است.افرادی که Combat Evolved را بر روی Xbox Original تجربه کرده باشند با بازی کردن ریچ کاملا متوجه می شوند که کنترل بازی شباهت های بسیار زیادی به CE دارد.برای مثال Reload کردن در بازی دیگر توسط دکمه ی RB صورت نمی گیرد و دکمه ی X این وظیفه را بر عهده دارد و RB برای Melee Atack ها تنظیم شده است.البته هر کسی Multiplayer Beta را تجربه کرده باشد با من هم عقیده است که تمامی این تغییرات منجر به روان تر شدن گیم پلی بازی شده است.

هوش مصنوعی یاران خودی و دشمنان موضوعی مهمی است که در عنوان های قبلی تا حدی در این زمینه کم کاری شده بود.اما در ریچ هوش مصنوعی دشمنان قابل قبول است.مخصوصا وقتی این نکته را در نظر بگیریم که در هر صحنه ممکن است ۴۰ دشمن و ۲۰ وسیله ی نقلیه به طور همزمان قصد نابودی شما را داشته باشند!یاران خودی نیز که در سه گانه کاری به جز صد راه شما انجام نمی دانند در ریچ به لطف شخصیت پردازی قوی Noble Team هر یک شیوه ی مبارزه ی مخصوص به خود را دارند و همپای Lone Wolf دشمنان را از پای در خواهد آوردند.
اما مهم ترین ویژگی ریچ که آن را از بازی های گذشته ی سری متمایز می کند پیوستگی بخش تک نفره , چند نفره و همچنین Firefight است.برای مثال تمامی سلاح ها , وسایل نقلیه ,Armor Ability (که در باره ی آن ها توضیح خواهم داد) در هر سه بخش اصلی بازی قابل استفاده هستند و از این نظر حس خوبی را به مخاطب منتقل می کنند .می توانید از شخصی سازی هایی که در بخش Firefight انجام می دهید در قسمت چند نفره ی بازی هم استفاده کنید که جذابیت هر دو بخش را بیشتر می کند.

دیگر ویژگی اضافه شده که می توان آن را اصلی ترین نوآوری بازی به حساب آورد Armor Ability ها هستند.اگر عنوان های گذشته ی هیلو را بازی کرده باشید با Skull ها آشنا هستید که عمق مبارزات را چند برابر می کردند.Armor ها در ریچ به نوعی مکمل Skull شده اند.Armor ها قابلیت های ویژه ای هستند که هر بازیکن می تواند یکی از آن ها را برای خود انتخاب کند.برای مثال کسی که Armor Ability خود را Sprint انتخاب کند می تواند برای مد زمان معینی با سرعت زیاد بدود و یا Active Camo باعث غیب شدن بازیکن می شود!این دو تنها بخش از Armor Ablity های بازی هستند که در نسخه ی بتا معرفی شدند و در بازی نهایی شاهد تعداد بیشتری از آن ها خواهیم بود.البته این ویژگی بازی بیشتر در بخش چند نفره و همچنین Firefight کاربرد دارد اما در قسمت داستانی نیز می توان از آن ها استفاده کرد.

بخش چند نفره ی بازی تمامی مد های بازی ها گذشته را شامل می شود و البته چند مد جدید تر نیز به آن اضافه شده اند.بعضی از مد های بازی مانند Invasion در هیچ یک از بازی های دیگر دیده نشده اند و تجربه ی آن ها بسیار لذت بخش خواهد بود.بانجی قول بالا بردن کیفیت کانکشن ها را داده و همچنین وعده داده است که در بازی شاهد هیچگونه گلیچی از سوی کاربران نخواهیم بود.سیستم Vote هم دچار تغییراتی شده که این ویژگی را از آن حالت تقریبا نا کار آمد در سایر بازی ها خارج می کند.

در نسخه ی بتا ۴ مپ قابل بازی بود که همه ی آن ها توانستند علاقه مندان به هیلو را راضی کنند.در نگاه اول شاید تفاوت مهمی میان مپ های ریچ و هیلو ۳ مشاهده نکنید اما در واقع تغییرات ساختاری در طراحی مپ های ریچ وجود دارد.برای مثال وسعت نقسه ها بسیار بیشتر شده و راه های زیادی برای رسیدن به یک نقطه ی خاص وجود دارد که ما را بیش از هر چیز به یاد مپ های نسخه ی اول هیلو میندازد.البته پیش از این نیز بانجی بار ها و بار ها هنر خود را در طراحی مپ های به یادماندنی به اثبات رسانده است و قعطا ریچ نیز از این قاعده پیروری خواهد کرد.

در نسخه ی سوم هر فرد در طول قسمت چند نفره می توانست به دلخواه یکی از دو کلاس الیت و اسپارتان را انتخاب کرده و به مبارزه بپردازد.ایرادی که بسیاری از سایت ها و مجلات به این ویژگی وارد کردند نبود تفاوت قابل ملاحظه بین این دو کلاس بود که باعث شده بود بازی در این دو کلاس عملا فرقی با یکدیگر نداشته باشد.در ریچ این نقیصه به طور کامل برطرف شده و ما شاهد الیت هایی هستیم که کاملا از اسپارتان ها متمایز هستند.تفاوت در اسلحه ها ,Armor Ability ها و سایر ویژگی ها باعث شده هر کس بر اساس سلیقه ی خود یکی از این دو کلاس را انتخاب کند.

شاید ODST از نظر طرفداران سری هیلو عنوانی درخور به شمار نمی رفت اما مهمان نسخه ی مقدماتی Firefight بود که اکنون در ریچ به کمال خود رسیده است.مودی که با حضور خود در ODST به سرعت به یکی از اصلی ترین بخش های آن بازی تبدیل شد و نهایتا این استقبال بسیار زیاد باعث شد بانجی Firefight را تحت عنوان Firefight 2.0 به ریچ منتقل کند.در Firefight بازی کنندگان باید در مقابل موج های مختلفی از دشمنان مقاومت کنند.هر چه زمان بیشتری سپری شود و موج های بیشتری بگذرد تعداد دشمنان بیشتر شده و این روند تا انتها ادامه دارد.Firefight را می توان به صورت تک نفره یا به صورت co op (به هر دو صورت آنلاین و آفلاین ) انجام داد.اما Firefight در ریچ تفاوت های زیادی با ODST دارد.نخستین تفاوت به Skull ها مربوط می شود.در ریچ در هر دور تنها میتوان نهایتا ۳ Skull را فعال کرد , برای مثال می توان کاری کرد که دشمنان سرسخت تر شده و یا در برابر هدشات عکس العملی نشان ندهند.تغییر دیگر مربوط به قسمت شخصی سازی بازی می شود که می توان با استفاده از این بخش اسپارتانی متفاوت از سایر بازی کنندگان در سرتاسر دنیا ساخت.انواع اقسام زره ها , کلاه ها و یا دیگر آیتم ها به مرور زمان و با Level up شدن قابل استفاده می شوند . در کل شخصی سازی کم نظیر ریچ تنها محدود به Firefight نشده و در دیگر بخش های بازی نیز قابل استفاده خواهد بود.

اما سورپرایز اصلی بانجی المانی از گیم پلی است که هیچ یکی از طرفداران تا پیش از E3 حتی به ذهنشان نیز خطور نکرده بود!درست در انتهای تریلر E3 بود که Lone Wolf سوار یکی از سفینه های UNSC شد.مطمعنا پس از دیدن این صحنه همگان به خیال پایان یافتن تریلر نفس عمیقی کشیدند اما نبرد فضایی یا Space Battle همگان را وادار به سکوت کرد.ویژگی جدید و انقلابی بازی که تاکنون به این شکل در دیگر بازی های این سبک دیده نشده بود.در این بخش از بازی مخاطب با در اختیار گرفتن کنترل یک سفینه ی کوچک وظیفه دارد سفینه ای کاوننت را از بین برده و اهدافی را که برای او تعیین شده است انجام دهد.

در کنفرانس مایکروسافت در

E3 تنها بخش کمی از این قسمت به نمایش گذاشته شد اما پس از کنفرانس اطلاعات بیشتری از این بخش به بیرون درز کرد.سازندگان به این موضوع اشاره داشته اند که این بخش به نوعی حالت Open World دارد و هر فردی بنا به انتخاب خود می تواند به دنبال اهداف مختلف برود.همچنین تایید شده این بخش تنها به صورت تک نفره و co opقابل بازی است و از این ویژگی در قسمت چند نفره ی بازی استفاده نخواهد شد.در نگاه اول گیم پلی این بخش یاد آور عنوان Ace Combat است که با توجه به تفاوت های بسیار زیاد دو بازی جالب به نظر می رسد.برای مثال یه فلش در تمامی لحظات محل سفینه ی دشمن را اطلاع می دهد که از Ace Combat الگو برداری شده است.البته به نظر نمی رسد از این ویژگی در بیشتر از یک مرحله ی بازی استفاده شود.

Forge مودی بود که با حضور خود در Halo 3 موجب ماندگاری بیشتر آن اثر و در نتیجه بالا رفتن ارزش هیلو ۳ شد . این بار بانجی با Forge 2 بازگشته است که از همه لحاظ نسبت به هیلو ۳ پیشرفت کرده است . این بار به طور کامل می توان محیط را تغییر داد و در محیط های به وجود آمده انواع و اقسام کار ها را عملی کرد . برای مثال می توان با طراحی محیطی شبیه مسابقات اتومبیل رانی و انتخان مود Racing برای GT5 خط و نشان کشید ! Forge 2 به قدری کامل و تاثیر گزار است که اغلب سایت های مرتبط با موضوع بازی های کامپیوتری از آن با عنوان Little Big Halo یاد کرده اند ! بدون شک ساخت محیط های جدید و اشتراک گذاشتن آن ها با میلیون ها نفر دیگر یکی از نکات لذت بخش هیلو ریچ خواهد بود .

در کل به نظر می رسد گیم پلی ریچ نقطه ی اوج سری هیلو باشد.به تکامل رسیدن تمام ویژگی های عناوین قبلی و همراه شدن آنها با المان های جدیدی مثل Firefight و یا Space Battle سبب شده است هر طرفدار هیلو از حالا در رابطه با کیفیت بالای گیم پلی بازی اطمینان داشته باشد.با توجه به قسمت بتا و استقبال بسیار خوب سایت ها و رسانه ها انتظار میرود این اسقبال در زمان عرضه ی بازی هم رخ دهد .



Definitive Graphic


وقتی در سال ۲۰۰۶ بر روی کنسول X360 عنوانی مانند Gears of War با آن کیفیت بصری فوق العاده عرضه شد همگان انتظار داشتند در سال ۲۰۰۷ نیز Halo 3 گرفیک بازی های اول شخص را ارتقاع داده و به عنوان یکی هیلوی نسل جدید در زمینه ی گرافیک خوش بدرخشد.اما این امید هواداران با منتشر شدن نخستین تصاویر از بازی و همچنین قسمت بتای چند نفره رنگ باخت و سیل انتقادات به سوی بانجی روانه شد.در واقع در هیلو ۳ بانجی سرعت فریم روان را به دیگر بخش های گرافیکی ترجیح داده بود و نتیجه عنوانی شد که از نظر گرافیکی در خوشبینانه ترین حالت معمولی بود!ماجرای رزولوشن بسیار نازل بازی نیز خود موضوع دیگری بود که تا مدت ها به یکی از بحث های داغ در محافل گیم تبدیل شده بود.تجربه ی هیلو ۳ در مقیاسی به مراتب کوچکتر در ODST هم تکرار شد.اما با انتشار نخستین عکس ها از مراحل اولیه ی ساخت ریچ مشخص شد اینبار بانجی اشتباهات گذشته ی خود را تکرار نکرده و با عنوانی دیدنی از نظر گرافیک مواجه هستیم.با پیش روی بانجی در پروژه بر کیفیت تصاویر بازی نیز افزوده می شد تا اینکه با آغاز به کار بخش بتا , اینبار برخلاف هیلو ۳ امید های طرفداران در رابطه به گرافیک به حقیقت پییوست و مشخص شد سرانجام می توانیم اسپارتان هایی واقعا نسل جدید را کنترل کنیم!

بر خلاف تصور همگان انجین استفاده شده در ریچ همان انجین هیلو ۳ است اما تغییرات بسیاری کرده و از این نظر بازی نسبت به هیلو ۳ بسیار متفاوت است.نخستین تغییر در گرافیک ریچ به اضافه شدن بسیاری از افکت های معمول به آن اشاره کرد , موضوعی که هیلو ۳ در آن به شدت ضعف داشت . رزولوشن اینبار کاملا ارتقاع یافته و ریچ بدون هیچ حرف و حدیثی (!) از رزولوشن ۷۲۰P بهره می برد. ۲X Tempral AA باعث شده کیفیت بصری بازی فوق العاده بالا تر از عناوین قبلی باشد و و شاهد بافت هایی با کیفیت و تصاویری شفاف تر از گذشته باشیم.همچنین گوشه های تیز به ندرت در محیط و یا اجسام یافت می شود که نکته ی مثبتی برای گرافیک ریچ است.

نورپردازی استثنایی و سیستم ذرات فوق العاده ی هیلو ۳ نیز در ریچ ارتقاع یافته اند تا زیبایی مبارزات را چند برابر کنند.همچنین در کنار این عوامل Draw Distance فوق العاده ی محیط باعث شده نگاه کردن به مناظر دوردست یکی از کارهای مخاطبان در هنگام مبارزات باشد!طراحی اسلحه ها شاید در سطح عنوانی چون Killzone 3 نباشد اما با در نظر گرفتن پیشرفتی که در این زمینه نسبت به هیلو ۳ حاصل شده باز هم باید بانجی را تحسین کرد.در نسخه ی بتا تنها ایراد گرافیکی بازی کیفیت بافت زمین بود که تا حدی از دیگر قسمت های محیط ضعیف تر به نظر می رسید اما بانجی قول بهبود این ضعف در نسخه ی نهایی را داده است.همچنین آبجکت های کمی در مپ ها موجود بود که به نظر می رسد در نسخه ی نهایی این نقیصه نیز برطرف شود.


چند ضلعی های استفاده شده در مدل اسلحه ها و یا شخصیت ها نسبت به هلیو ۳ چند برابر شده و حتی بهترین و پر جزییات ترین آبجکت های هیلو ۳ در برابر ضعیف ترین آبجکت های ریچ بد جلوه می کنند.دشمنان بازی هم تغییرات زیادی کرده اند و به هیچ وجه با نمونه های مشابه شان در هیلو ۳ قابل مقایسه نیستند.در نمایش بازی در E3 نیز گرافیک بسیار مورد توجه قرار گرفت و کمتر سایت و یا مجله ای تواسنت ایرادی بر این قسمت ریچ وارد کند که خود نشان دهنده ی پیشرفت قابل ملاحظه ی بازی در زمینه ی گرافیک نسبت به عناوین گذشته ی سری است.برای مثال در۲۰۰۷E3 تعدادی از بازیدید کنندگاه هیلو ۳ را به دلیل گرافیک فوق العاده ضعیف یکی از بدترین بازی های آن نمایشگاه می دانستند در حالی که در E3 امسال ریچ از نظر گرافیک یکی از بهترین ها بود.

بانجی در قسمت گرافیک قصد دارد بر نظر منتقدینی که این استودیو را “عقب مانده از تکنولوژی” می نامیدند خط بطلان کشیده و باعث شود ریچ به عنوان یکی از بهترین گرافیک های این نسل خود را مطرح کند.ارزش های کار بانجی زمانی مشخص می شود که بدانیم ریچ بر خلاف اکثر FPS های این نسل محیط های کوچک و مراحل خطی ندارد و تمامی اتفاقات در محیط به صورت همزمان رخ می دهد که پیاده سازی این کیفیت بصری را ارزشمند تر می کند.

Definitive Marty


بسیاری از افراد سبک گیم پلی هیلو را نمی پسندند , حتی گرافیک و یا داستان این سری بازی پرطرفدار به مذاق خیلی ها خوش نمی آید اما این موسیقی متن هیلو است که همیشه منتقدان و سایر افراد را به تحسین واداشته است. Martin O’donnel (مارتی) کسی است که از نخستین بازی این سری تاکنون وظیفه ی ساخت موسیقی متن هیلو را بر عهده داشته و در هر بازی گوشه های متفاوتی از هنر و استعداد خود را در زمینه ی آهنگسازی به نمایش گذاشته است.ریچ هم از این قاعده مثتثنی نیست و پس از اولین قطعه ی بازی که در VGA 2009 به گوش طرفداران رسید مشخص شد مارتی اینبار نیز قطعه هایی متفاوت و حماسی ارائه خواهد داد.Marcus Lehto کارگردان بازی ماه پیش با رفتن به استودیویی که موسیقی ریچ در آن ضبط می شد قطعه هایی بازی را شگفت انگیز نامید و اذعان داشت کیفیت ترک های ریچ به مرابت بالاتر از عناوین گذشته ی سری است.نکته ی جالب در مورد ریچ وجود نداشتن تم معروف هیلو است که پیش از این در ۳ گانه به گوش رسیده بود.

در هیلو ۳ برای اولین بار مارتی از ساز پیانو برای بعضی از قطعه ها استفاده کرد که مورد استقبال قرار گرفت.اینبار نیز شاهد تک نوازی های پیانو و یا ترکیب پیانو با ساز های دیگر خواهیم بود که طبیعتا قطعه های سوزناکی را پدید خواهد آورد.با توجه به پایان دراماتیک نبرد ریج انتظار می رود شمار چنین قطعه هایی در بازیزیاد باشد.در نسخه ی بتا شاهد قطعه ی جدیدی نبودیم و تنها قطعه های گذشته با میکس جدید در بازی قرار گرفته بود که دلیل آن کامل نبودن موسیقی بازی در زمان بتا اعلام شد.هر چند همین قطعه های میکس شده هم به خوبی در منو های پیچیده ی بازی مخاطب را همراهی می کرد.طبق گفته ی خود مارتی در OST بازی که پس از عرضه ی بازی اصلی به فروش خواهد رسید , یک قطعه ی ساخته شده توسط طرفداران نیز قرار خواهد گرفت.(درست مثل OST های هیلو ۳ )


صداگذاری شخصیت ها نیز تا اینجای کار و براساس تریلر های منتشر شده در بالاترین سطح ممکن قرار دارد که غیر از این نیز انتظار نمی رود.صدا های محیطی طبق گفته ی Lehto (که خود در پروژه ی هیلو ۳کارگردان صدا بود!) از تکنیک جدیدی استفاده می کند که باعث شده به طور همزمان هزاران صدا به صورت کاملا پویا از میدان نبرد به گوش مخاطب برسد ,به طوری که تشخیص فاصله و جهت منبع صدا چندان مشکل نباشد . البته برای اولین بار در سری هیلو کاوننت ها با استفاده از زبان مخصوص به خود صحبت می کنند که در نوع خود جالب است.البته جای خالی گوینده ی چیف و کورتانا به شدت احساس می شود که امیدواریم گویندگان Noble Team جای خالی آن ها را پر کرده و به خوبی از پس کارشان برآیند.

در نهایت به نظر می رسد ریچ همان چیزی خواهد شد که طرفداران هیلو همیشه آرزوی تجربه کردن آن را داشته اند.پس از نمایش خوب بازی در E3 و استقبال عالی از بتا هم اکنون تمامی رسانه های دنیا در مورد کیفیت بالای ریچ با یکدیگر هم عقیده هستند.تحلیل گر ها معتقدند ریچ یکی از اصلی ترین گزینه ها برای کسب عنوان پرفروش ترین بازی سال است و طرفداران نیز انتظار دارند آخرین هیلویی که توسط بانجی ساخته می شود در همه ی زمینه ها بهترین باشد.۱۴ سپتامبر روزی است که که نبرد برای دفاع از ریچ آغاز می شود.نبردی که مطمعنا به نابود شدن این سیاره و شکست Noble Team منجر می شود اما احتمالا برای بانجی و مایکروسافت حکم یک پیروزی شیرین را دارد.




هیچ

نظری درباره این مطلب ثبت نشده است