پیش نمایش بازی Thief | پیشگامان مخفی‌کاری تقلید می‌کنند

پیش نمایش بازی Thief | پیشگامان مخفی‌کاری تقلید می‌کنند

| ۰۲:۲۸ دقیقه، ۱۵ مرداد ۱۳۹۲ | خبر

از سال ۱۹۹۸، با انتشار عنوان Thief: The Dark Project، سبک جدیدی در بازی‌های ویدیویی بوجود آمد. این بازی به همراه عناوین دیگری چون Metal Gear Solid و Tenchu: Stealth Assassins پیشگامان و پدید آورندگان سبک مخفی کاری محسوب می‌شوند و به رونق آن کمک بسیار بزرگی کرده‌اند. از آن موقع تا کنون عناوین بسیاری در این زمینه ساخته شده‌اند، از بازی‌های AAA نظیر Hitman و Splinter Cell گرفته تا عناوین کمتر شناخته شده‌. آخرین نسخه‌ی سری Thief با نام Thief: Deadly Shadows، ۹ سال پیش منتشر شد و از آن موقع تا کنون نامی از این فرنچایز به میان آورده نشده بود. پس از این غیبت طولانی، Eidos Montreal و Square Enix قصد دارند نسخه‌ی جدیدی را با نام Thief، برای کنسول‌های نسل بعد و نسل حاضر سونی و مایکروسافت به همراه PC منتشر کنند. با ما همراه باشید تا ببینیم آیا سازندگان می‌توانند بار دیگر Thief را به دوران شکوهمند گذشته باز گردانند و صحنه را از رقبا بربایند؟

پس از دیدن بخش‌های مختلفی از بازی، می‌توان گفت سازندگان در مسیر درستی قرار دارند. نکته‌ای که به سرعت توجه شما را جلب می‌کند، تشابه این بازی به عنوان Dishonored شرکت Bethesda می‌باشد. Eidos و Square، برخی از مکانیک‌های موفق این بازی، که سبک مشابهی با Thief دارد را گرفته‌اند و با عناصر نسخه‌های قبلی این سری تلفیق کرده‌اند.

البته شباهت این دو بازی فقط به گیم‌پلی محدود نمی‌شود و داستان و فضای دو بازی نیز بسیار به هم شبیه می‌باشد، گویی سازندگان پس از دیدن موفقیت Dishonored در سال ۲۰۱۲، تصمیم گرفته‌اند نسخه‌ای از آن را خود بسازند. داستان Thief در دنیایی خیالی جریان دارد که از فلسفه‌ی زیبایی شناختی  دوران ملکه ویکتوریای بریتانیا و عناصر Steampunk، الهام گرفته شده است. قهرمان بازی، دزدی ماهر و زبردست به نام Garrett است که مدت‌های طولانی از دیارش دور بوده و اکنون قصد بازگشت به آن را دارد. نام شهرش “The City” می‌باشد که توسط حاکمی ظالم و ستمگر به “The Baron” کنترل می‌شود. طاعون سیتی را به زانو در آورده است و مردم عادی را به فلاکت و بیچارگی کشانیده، در حالی که ثروتمندان با خیالی آسوده و در نعمت فراوان به عیش خود مشغول هستند. Garrett قصد دارد این شرایط را تغییر دهد و به مردمش کمک کند. شباهت‌ها به قدری واضح و مشخص است که اصلا نیازی به توضیح بیشتر نیست. تنها تفاوت Thief و Dishonored این است که در دومی جادو وجود دارد در حالی که در اولی چنین نیست.

در یکی از ماموریت‌های بازی باید به قلعه‌ای ویکتوریایی که توسط نگهبانان زیادی محافظت می‌شود نفوذ کنید. در اینجا انتخاب‌های زیادی پیش رو دارید. می‌توانید به سبک Corvo، با پنهان شدن در سایه‌ها و بدون ایجاد هیچ صدایی، از مسیر مخفی، که سازندگان آن را پیشنهاد می‌کنند، پیش بروید. می‌توانید مسیر کشنده‌تر و پر سر و صداتر را هم انتخاب کرده و یک راست به دل دشمن بزنید که البته کاملا مشخص است این مسیر در اکثر مواقع نتیجه‌ی خوبی به همراه ندارد. سری Thief همیشه حول محور مخفی کاری، فرار کردن و دور از مبارزه‌ی مستقیم ساخته شده است و این نسخه نیز از این قاعده مستثنی نیست. به این منظور اعضای استودیوی Eidos امکانات خوبی برای شما فراهم آورده‌اند: می‌توانید با یک ضربه‌ی سریع از پشت، نگهبانان را بیهوش کنید، می‌توانید با استفاده از سلاح‌های از راه دور خود، مشعل‌ها را خاموش کرده و دشمنان را گول بزنید، حتی می‌توانید از سوراخ کلید در، داخل اتاق‌ها را نگاه کنید تا از نبود نگهبان‌ها مطمئن شوید. قابلیت‌های فیزیکی گرت نیز به خوبی شما را در امر مخفی شدن و فرار کردن یاری می‌کنند.

با اینکه Garrett توانایی خوبی در مبارزه دارد، اما از آنجایی که یک دزد است و نه یک قاتل حرفه‌ای، نمی‌تواند در نبردهایی که چندین نفر او را احاطه کرده‌اند، موفق شود. به همین منظور سایه‌ها و تاریکی، دوست اصلی شما در طول بازی هستند. برای اینکه تاریکی حس واقعی‌تری داشته باشد، هنگامی که Garrett در سایه‌ای پنهان می‌شود، لبه‌های صفحه با دودی سیاه، کم‌کم پر می‌شود و دید او را کم می‌کند. ممکن است در ابتدا از آن خوشتان نیاید اما واقعیت این است که پس از چند بار پنهان شدن در تاریکی، شما هم قانع می‌شوید که این ویژگی بازی را طبیعی‌تر کرده است و حس دید در سیاهی را به خوبی منتقل می‌کند.

هر کسی که حتی یک عنوان مخفی کاری بازی کرده باشد، می‌داند که در این بازی‌ها باید فرصت را غنیمت شمرده و از کوچکترین مجال نهایت استفاده را ببرد که برای دستیابی به آن نیازمند سرعت و دید خوب هستند.  به همین منظور Garrett حرکات سریعی دارد که به او اجازه می‌دهد با ظرافت و چابکی خاصی به جلو و عقب خیز بردارد. یکی از قابلیت‌های بسیار مفید قهرمان Thief، “Focus” یا تمرکز نام دارد. این ویژگی کاربردهای بسیار دارد: دقت Garrett را افزایش می‌دهد، باعث می‌شود او بتواند صداها را از پشت در و دیوار واضح‌تر بشنود، تله‌هایی که در محیط وجود دارد را ببیند، اشیاء به درد بخور را پیدا کند و بسیاری از کاربردهای مفید دیگر. البته استفاده از تمرکز، همیشگی نیست و این ویژگی کم‌کم تمام می‌شود. بنابراین در استفاده از آن باید وسواسی باشید، مثلا اگر تمرکز را برای پیدا کردن یک وسیله‌ی نه چندان مفید هدر دهید، ممکن است در جایی دیگر، برای پیدا کردن نقاط ضعف دشمن، نتوانید از آن استفاده کنید و اینجاست که کار شما سخت می‌شود. البته بازیکنانی که به دنبال چالشی سخت‌تر هستند، می‌توانند این ویژگی را از منوی بازی خاموش کنند.

دزد بدون وسایلش به چه دردی می‌خورد؟ Garrett دارای زرادخانه‌ای از تیرهای مختلف و متنوع می‌باشد که هر کدام از آن‌ها ویژگی خاصی دارد و به او در امر پنهان شدن و جابه‌جایی کمک می‌نند. برای مثال، تیر طنابی به Garrett کمک می‌کند که به صورت عمودی بالا برود و یا او با استفاده از  تیر نوک پهن و کند می‌تواند وسایل شکستنی را به منظور گمراه کردن نگهبانان بشکند. در هنگام استفاده از برخی تیرها باید حواس خود را کاملا جمع کنید: مثلا می‌تواند برای خاموش کردن مشعلی و تاریک‌تر کردن محیط، از یک تیر آبی استفاده کنید، اما نگهبانان ممکن است متوجه خاموش شدن مشعل شده و برای پیدا کردن شما به تکاپو بیفتند. در اینجور مواقع است که باید از موقعیت پیش آمده نهایت استفاده را ببرید. البته می‌توانید به طرز خشن‌تری هم از تیرهای خود استفاده کنید: مثلا می‌توانید با استفاده از تیر آتشین، دشمنانی که در زیر پایشان روغن ریخته است را بسوزانید که البته در این صورت ممکن است بیش از آنچه می‌خواهید توجه دشمن را به خود جلب کنید.

قهرمان اصلی Thief قابلیت‌ها و وسایل خوبی دارد و هنگامی که صحبت می‌کند، سرزندگی و طراوت خاصی در شخصیت او دیده می‌شود. اما متاسفانه به نظر می‌رسد Eidos تلاش زیادی در جهت پرورش شخصیتی گرت انجام نمی‌دهد. مطمئنا با داشتن یک شخصیت پردازی قوی و دادن پس زمینه‌ای ویژه به هر کاراکتر، Thief می‌تواند از بقیه‌ی بازی‌های مشابه، متمایز گردد.

یکی دیگر از نکات منفی Thief این است که Square Enix از برخی از ویژگی‌های گیم‌پلی عنوان Deus Ex: Human Revolution، در ساخت فنی و مکانیک گیم‌پلی این بازی استفاده کرده است، این در حالی است که این دو بازی هیچ تشابهی به هم ندارند و یکی در آینده است و دیگری در گذشته. Eidos و Square باید در زمینه‌ی هویت بخشی به Thief  تلاش بیشتری بکنند، خبر خوب این است که تا زمان انتشار بازی، فرصت زیادی برای این کار وجود دارد.

یکی از ویژگی‌های خوب بازی، محیطی است که اتفاقات در آن رخ می‌دهد. طراحی دنیای Thief بسیار خوب است و حالتی دوگانه دارد: از طرفی پر از تله‌های متفاوت است که به Garrett خیانت می‌کنند و از طرف دیگر می‌تواند به عنوان ابزار مناسبی به او خدمت کند. به عنوان مثال، فرض کنید گرت از کنار قفس سگ‌ها عبور می‌کند. در این حالت صدای پارس سگ‌ها می‌تواند باعث هشیاری بیشتر نگهبان‌ها و آغاز درگیری شود، اما گرت می‌تواند به عمد باعث سر و صدای آن‌ها شود و از این موضوع جهت گمراهی دشمنان استفاده کند و به مکانی که قبلا به دلیل وجود نگهبانان زیاد نمی‌توانست به آن پا بگذارد ، به راحتی داخل گردد. مثال دیگر آب است: صدایی که با حرکت در آب ایجاد می‌شود می‌تواند جلب توجه کند اما گرت می‌تواند با قطع کردن منبع آب یک فواره، از آن بالا برود و به مکان‌های جدیدی برسد.

نام بازی، به معنای دزد می‌باشد و ما تا کنون در مورد دزدی در بازی هیچ صحبتی نکرده‌ایم. در برخی از ماموریت‌های بازی، باید در یک مکان روشن و شلوغ، به افراد خاصی نزدیک شوید و جیب آن‌ها را بزنید. این کار ممکن است با شکست روبه‌رو شود، ولی در صورت موفقیت، Garrett اطلاعاتی حیاتی بدست می‌آورد که به او در رسیدن به هدفش کمک می‌کند. گرت توانایی باز کردن قفل درها را هم دارد و سرعت او در این کار به مرور زمان می‌تواند بیشتر هم شود. گرت همچنین می‌تواند قاب دور عکس‌ها، صندوق‌ها و وسایل دیگر را برای پیدا کردن اشیاء پنهان شده بگردد. لازم به ذکر است که همه‌ی این کارها، از طریق مینی‌گیم‌های جالبی صورت می‌گیرند.

تا اینجا فقط در مورد بخش مخفی کاری بازی صحبت کردیم. هر چند این بخش، قسمت اصلی و بزرگ Thief محسوب می‌شود، اما این عنوان اندکی فراتر از مخفی‌کاری صرف می‌رود. در یکی از بخش‌های سریع‌تر و هیجانی‌تر بازی، Garrett را می‌بینیم که از دهکده‌ی آتش‌ گرفته‌ای در حال فرار است. او از آوار ساختمانی‌هایی که در حال فرو ریختن هستند جا خالی می‌دهد و با حرکاتی سریع از روی اشیاء آتش گرفته می‌پرد تا به فضایی امن برسد. این جایی است که Thief خود را از Dishonored متمایز می‌کند. نکته‌ی جالب دیگر بازی این است که در چنین مراحلی که باید از روی سکوها و ساختمان‌ها بپرید، دوربین از حالت اول شخص به سوم شخص تغییر می‌کند و حسی شبیه به Prince of Persia و یا Uncharted به شما می‌دهد. با این حال همانگونه که پیشتر اشاره شد، تمرکز اصلی Eidos بر روی مخفی کاری است و مراحل اکشن کمتر دیده می‌شوند.

از آنجایی که Thief یک بازی نسل بعد محسوب می‌شود، از نظر گرافیکی و بصری واقعا عالی و بی نظیر است. جزئیات محیط بازی بسیار بالاست و نورپردازی آن چشم نواز است. افکت‌های آب و آتش آن خارق العاده است، مثلا حالتی که یک مشعل سایه ایجاد می‌کند کاملا طبیعی است و نوع سایه‌ی ایجاد شده به طرزی بسیار واقعی به نحوه‌ی حرکت آتش مشعل بستگی دارد. از نظر ترکیب رنگ نیز، Thief سطح بالایی دارد و خلاصه اینکه کیفیت گرافیک این بازی شما را شگفت زده می‌کند.

از نظر صداگذاری و افکت‌های صوتی، Thief در سطح قابل قبولی قرار دارد هر چند هنوز جای پیشرفت دارد. NPCها دیالوگ‌هایی کاملا زنده دارند و گرت نیز که توسط Romano Orzari صداگذاری شده است، دیالوگ‌های خود را به خوبی بیان می‌کند. تیم سازنده در Eidos، برای اینکه صدای گرت حالتی طبیعی داشته باشد، از یک فرد به عنوان  بدلکار و صداپیشه استفاده کرده‌اند.

Thief به هیچ وجه بازی بدی نیست، اما شباهت آن با Dishonored، باعث می‌شود احساس کنید قبلا آن را تجربه کرده‌اید. اگر سازندگان بتوانند قابلیت‌های ویژه‌ای به شخصیت اصلی بدهند و انتخاب و آزادی عمل شما را در نحوه‌ی پیش برد مراحل بیشتر کنند، مسلما این عنوان می‌تواند عرصه‌ی بازی‌های مخفی کاری را دوباره تصاحب کند و به یکی از عناوین به یادماندنی هر بازیکنی تبدیل شود.

Thief در اوایل سال ۲۰۱۴ برای PS3, X360, PC, PS4 و Xbox One منتشر خواهد شد.




هیچ

نظری درباره این مطلب ثبت نشده است